Εσύ λοιπόν ρωτάς…Μα μη ρωτάς για πρόσωπα και πράγματα παλιά…Μην ανασκαλίζεις ποτέ τις χαμένες ταυτότητες στα βάθη του χρόνου. Πρόσωπα και πράγματα χάνονται, διαρκώς εξυπηρετώντας τον σκοπό της εντελέχειάς τους να χαθούν η να καταστραφούν. Οι έρωτες τελειώνουν, νέες αγάπες αρχίζουν. Μόνο η ανάμνηση μένει, κλειδί στους τιμωρημένους θνητούς της φθοράς, που βλέπουν διαρκώς το κορμί τους να γερνά και τα κύτταρά τους να σβήνουν. Τι δεν τόλμησες και τι τόλμησες, άραγε; Σκέψου και τόλμα ξανά και ξανά…Αυτή η τόλμη δεν είναι η αρχή και το τέλος του κόσμου σου;
text and photography by Marsia Sfakianou. All rights reserved
